Kasteel Eijsden

Het huidige Kasteel Eijsden dateert uit 1636 en is volledig in oorspronkelijke staat gerestaureerd tussen 1881 en 1886. Echter stond op dezelfde plek ook al een middeleeuwse voorganger, waarvan in 1334 al wordt gesproken. Het betrof een zogenaamd centrum voor grootgrondbezitters, een Curtis, dat vele eeuwen lang Brabantse en Limburgse adel heeft gehuisvest. In 1636 besloot Arnold de Lamargelle het hof om te laten bouwen tot een kasteel. Door vererving kwam het kasteel in de opvolgende eeuwen in handen van verschillende families. Afstammelingen hiervan bewonen nu nog steeds het kasteel. Het kasteel staat in de Top 100 van de Rijksdienst voor Monumentenzorg en dat heeft natuurlijk een reden. Zo is het bijzonder dat Kasteel Eijsden volledig omgeven is door grachten en dus als een waterkasteel kan worden gezien. Daarnaast is het kasteel gebouwd in een Maaslandse renaissance-stijl, een regionale architectuurstijl die voorkwam in de regio van het Prinsbisdom Luik in de 16e en de 17e eeuw. Vaak zijn de gebouwen die behoren tot deze stijl kenmerkend door de gekozen bouwmethoden. Zo ook Kasteel Eijsden, met haar gevels van speklagen, vensteromlijstingen en een kroonlijst. Er is gebruik gemaakt van lokale materialen, zoals Naamse steen en Limburgse mergel. Omdat het kasteel nog steeds bewoond wordt, zijn er aparte openingstijden. Slechts 2 keer per jaar is het mogelijk het kasteel van binnen te bekijken. Het park dat bij het kasteel ligt en in 1900 werd aangelegd door een Franse architect is wel vrij toegankelijk. Interessant is vooral de Neo-rococo vijver en een beeldengroep, ook in de Neo-rococostijl. Het bezoeken van Kasteel Eijsden is goed te combineren met andere kastelen in de regio, zoals Kasteel Schaloen in Valkenburg en Kasteel Terworm in Heerlen.